30 Haziran, 2011

Şekil 1A

Biz aslında tribünde koltuk görmeyi hiç istemedik.
Ama oluyorsa da böyle olmalı. 


Şekil 1A: Katlanabilir, profesyonel hemcinslerine karşı AMATÖR koltuk.

28 Haziran, 2011

Bu Sene


Gelenler oldu. Daha da olacak gibi. Daha önce de yazmıştım, transfer sezonu beni hiç açmaz. Sabahlarımı masa başlarında karalanmış haberlerle harcamam. Geceleri sayfa yenileyerek, "gel ulan artık" hissiyatıyla gözlemem kimsenin yolunu. En azından artık bunları yapamayacak kadar çok şey gördüm. Şahsen bana havalimanında öyle gaz verseler, bir de formayı geçirseler sırtıma canımı bile veririm birçoğunuz gibi. Ama biz o gazları alıp, yanında milyon dolarları götürüp de armayı hiçe sayanları gördük. Taraftar kahrolurken evinde, tribünde; uyku uyuyamazken kahrından, "Dışarıda taraftar var mı?" diye sırıtanları gördük. İşte bu yüzden bilmeliyiz ki, kimse armadan değerli değildir aslında. O armayı da sadece cefasını çekenler, çekebilenler taşır ileriye. Hep öyle değil miydi? Alacaklarından vazgeçenler, boş kağıda imza çakanlar bir tarafta. Arkalarında otobüsler dolusu arma sevdalısı diğer tarafta. Hep böyleydi, yine böyle olacak. Başarı, zafer fedakarlık gerektirir. Yukarıda fedakarlığın en babasını yapanlar var, kimi cebinden, kimi yemeğinden sigarasından ve birçoğu da sesinden. Tek dileğim sahada da bunun bilincinde olan, aynı fedakarlığı gösterebilen 11 tane adam gibi adam görmek. İşte o zaman biz de inançla haykırırız;

Bu sene sensin şampiyon!

27 Haziran, 2011

Disconnected

1 haftadır yazamadım. Servis sağlayıcımla pazarlıklar sürüyor. Kullanıcı adımı veya şifremi değiştirmediğim halde ısrarlarına devam eden "özelleştirilmiş" salaklar, müşteri danışma hattı üzerinden müşteri kandırıyorlar. Yok pahasına ülkenin en değerli kurumlarını satanlar utansın. Yarından tezi yok çözülür bu iş, sonra kaldığımız yerden devam.

20 Haziran, 2011

Euroleague


A lisansını alamazsak eleme turundaki muhtemel rakiplerimiz. Yolumuz açık olsun.

19 Haziran, 2011

From Where We Stand

life is hard, we know that 
and it is not going to be easier 
but from where we stand
as we cry out our passion
confidence fills our souls
we're gonna beat this fucking life eventually
together with our fellows
cause we stand side by side
every fucking day
and we head through the way
which keeps us together 
against all the tricks of our destiny




we are and will be together
we will cry out our passion
and this fucking life 
does not seem frightening any more
from where we stand


18 Haziran, 2011

Gün Gelir

An itibariyle yeniden Ankara. Bu döneme ait notlarımın tamamı açıklanmış, finallerdeki formsuzluğa rağmen her şey güzel. Gelecek güzel günlerin işaretleri olarak kabul ediyorum bunları. Çok da büyütmemek lazım işin gerçeği. Bu sene mesleğe ucundan kıyısından bir giriş bile yapamadık. Bölüm dersleri nasıl olur, ne yaparız bilmiyorum..

Dün maçtan sonra düzenlediğimiz "çıkmıyoruz" etkinliği bana pahalıya patlıyordu. Önce metroya son anda yetişerek adrenalin seviyesini yukarılara çektim, sonra Esenler'de yer bulamama sendromuyla baş başa kaldım. Sabah 5'teki bir otobüse razı olmama çok az kala, gece gece başının etini yediğim firma elemanı ekran yenilemelerinin de bir sonucu olarak bana yer buldu. Şimdi onun sayesinde evdeyim, sağ olsun.


Takımla ilgili söylenecek tek şey var; desteğin en iyisini hak ettiler ve desteğin en iyisini aldılar. İşte bu yüzden hem onlar için hem de bizim için duygu yüklü bir sezon oldu. Sezon derken bütün sezondan bahsediyorum. Unutulmasın ki, play-off dönemi taraftarımızın çoğuna ara gaz vermeden çok önceleri, biz her maç bu takımın yanındaydık. O yüzdendir ki, finale kadar gelmemiz birçoklarına sürpriz olsa da, bizim için aslında beklenen sonuçtu. Dün de bize yakışır biçimde sezonu kapattık. Daha akıllı ve daha büyük yatırımlarla, bu camianın nerelerde boy göstereceğini sanırım artık herkes görebiliyor. Bu sezonun belki de en faydalı sonucu bu oldu, artık çok daha geniş bir vizyona sahibiz. En basitinden dün üst üste çalınmayan stepslere taraftarın yaptığı itiraz, bizim taraftarımızın basketboldan gayet iyi anladığının göstergesidir. Umarım seneye daha farklı olur, en azından seneye gerçekten bu işe kupa için başlarız.

Sevdamızın son romanıydı dün yazılan. Mutlu sonu çok istedik, her şeyden çok. Ama kaderde böylesi varmış. Koca bir senenin koşuşturması kaldı geride. Yine bir Ağustos gecesi başlarız koşturmaya. Gün gelir, biz yine gideriz sevdamızı haykırmaya..

15 Haziran, 2011

Cimbom Çağır Yeter

Yine İstanbul yolu gözüktü. Son saniye basketine sevindiğim o anlarda dank etti kafama. Eskisi gibi Ankara'da başlayıp Ankara'da biten bir 24 saat... Henüz özleme fırsatı bile yakalayamamışken;


yeniden yollara..

14 Haziran, 2011

Bir Dizi İz

Şu yaralara bak bu birinin değil birilerinin,


İzi kalır birinin;



O geçmeden izi kalır ötekinin..


Hepimizin izi bir dizi.

YENİLMEZ


ARMADA!

71-72

söylesene fener, şimdi ne oldu?

13 Haziran, 2011

Destination Unknown


Üçüncü sınıfta Almanya'ya deplase olma planlarım var. Erasmus babanın adında vücut bulan emperyalist bir program tüm imkanlarını önümüze sermişken biz de faydalanalım. Ülkemin gereği: pragmatizm. Ben de düşüneyim biraz kendi faydamı, zamanı geldi. Harita falan inceliyorum ciddi ciddi. Münih'te Allianz, Dortmund'ta Westfalen var. Nereye gitsem bilemedim. Tecrübeli birisinden, tecrübeli birini tanıyan birisinden tavsiyelere açığım. Benim yorumlamam bu kadar.

10 Haziran, 2011

Buraya Kadar



En çok deplasman dönüşlerinde Mecidiyeköy'e yakın olmanı sevdim senin. Mütemadiyen duman altı olmanı da ben istemedim. Önündeki duraktan daha çok otobüs geçsin isterdim. Biraz daha yeni olsaydın tadından yenmezdin. Sigortan her attığında bir tarafımızın atmasını da sevmiştim. Öğleden sonra çalışmam gerektiğinde güneş odamı esir almasaydı daha da severdim seni. Hepsi bir kenara, bir sene boyunca senin kapına geldim her deplasman dönüşü. Aklımda hangi maç kim bilir, kaç defa atkımı boynuma takıp da anahtarımı sallaya sallaya çıktım dışarı. Çok şey yaşadım, çok şey öğrendim. Toparlandım, anılarımı da aldım gidiyorum. 

Buraya kadarmış..


bir çaresi bulunur elbet yarın, 
yeniden yaşamanın..

2-1




İnanmak başarmanın ne kadarıdır?


Bu sorunun cevabını arıyoruz..


IN GALATASARAY WE BELIEVE



09 Haziran, 2011

Gün Bugündür

Kendini beğenmişlikleri, kahpelikleri, şerefsizlikleri, şanssızlıkları yenmenin günü;

Şanlı tarihimize bir kupa daha ekleyeceğimiz o yürüyüşün ilk günü.


Çünkü biz daha yeni başlıyoruz !

20:00
Abdi İpekçi Arena

Bitti.

Sadece bitmesini dilediğim anlar gelmişti. Sayfaları çevirirken ellerim, beynim kabul etmez olmuştu okuduklarımı. Saatler geçerken teker teker, bitik halim moralimi başka diyarlara gönderdi. Dostlarımı özledim, sevdiğimi özledim. Yeri geldi bıraktım, yeri geldi tekrar sarıldım. Ara ara armaya kaçışları sevdim en çok ben. Sesimiz yankılanırken duvarlarında bir salonun, omuz omuza verdiklerimle bilinmeze giderken mutlu oldum en çok. Ve her şey bittiğinde, bir gece yarısı; boğazı karşıma, arkadaşlarımı yanıma alıp saatlerce konuşmayı sevdim. Beni sıkan ne varsa kaldı geride.

Yarın yeni bir gün, yeni bir mevsim.
Ben yeni mevsimleri sevdiklerimle yaşamayı sevdim.

08 Haziran, 2011

Şampiyon!



Aştığınız her engelde sizinle birlikte olmak nasip olsun!

Kalplerde yıldız, gönüllerde ay
Şampiyonsun Galatasaray!

03 Haziran, 2011

15 Spartalı


15 tane taraftarın yan yana,
bağırdılar hep beraber kol kola..

106 - 52